Esperanto kaj la estonteca plurlingvismo

ESPERANTO KAJ LA ESTONTECA PLURLINGVISMO Diskuto de Umberto Eco kun Istvan Ertl kaj Fran^ois Lo Jacomo, la 20-an de januaro 1993, en Parizo Konata de vasta publiko, interalie pro sia romano La Nomo de la rozo (1980), kaj de la sciencistaro pro gravaj semiotikaj verkoj, Umberto Eco postenis, dum la universitata jaro 1992-93, en Eŭropa Katedro de "College de France" (plej prestiĝa instruejo en Francio), kun prelegserio pri "la serĉado pri perfekta lingvo tra la historio de la eŭropa kulturo" (la rezultinta verko, aperinta en la itala kun la titolo La Ricerca della lingua perfetta, publikiĝis ankaŭ en la germana, la hispana, la franca,1 kaj aperos angle kaj hungare). Pro tiu temo, li nepre aludis la demandon pri Esperanto, kaj multaj esperantistoj interesiĝispri lia vidpunkto. La 20-an de januaro 1993, li konsentis jenan longan diskuton kun Istvan Ertl, redaktoro de la revuo de UEA Esperanto, kaj Frangois Lo Jacomo, Pariza lingvisto, membro de la Akademio de Esperanto; multajn temojn nipriparolis koncerne la internacian komunikadon, ne limigante nin al Esperanto mem: ekzemple ni unue pritraktis la tradukadon, kiuparadokse sajnas necesa kondiĉo por ekzisto de universala "ne perfekta" lingvo.