Eseje o historii kolonizacji stepowych obrzeży państwa moskiewskiego.

Prace D.I. Bahaleya położyły podwaliny pod systematyczne badania naukowe nad historią Słobożańszczyzny. Pierwszym ważnym krokiem w realizacji planu historyka było opublikowanie w 1887 r. "Esejów o historii kolonizacji stepowych obrzeży państwa moskiewskiego". Praca doktorska D.I. Bagaleya "Eseje o historii kolonizacji i życiu stepowych obrzeży państwa moskiewskiego". Monografia ta powinna być klasyfikowana jako praca historyczno-geograficzna, ponieważ koncentruje się na kwestiach związanych z dziedziną tej nauki: fizycznym i geograficznym opisie obszaru, geografii ludności, podziale politycznym i administracyjnym itp. Po przedstawieniu szczegółowego opisu historyczno-geograficznego obszaru na początku książki, D.I. Bagaley następnie, zgodnie ze swoim rozumieniem postępu, przedstawił, jak w procesie badania przyrody i walki z najazdami koczowniczych Tatarów, region został zasiedlony i rozwinęła się kultura materialna i duchowa, uznając to za naturalny wzrost poziomu cywilizacji. Wydana w czasach, gdy badania historyczno-geograficzne były jeszcze rzadkością, wzbudziła duże zainteresowanie środowiska naukowego, o czym świadczą opublikowane recenzje. Praca ta została pozytywnie oceniona: jej autor otrzymał nagrodę Petersburskiej Akademii Nauk. Jednak drugi tom Essays on the History of Colonisation and Life, który D.I. Bagaley zamierzał poświęcić historii rozwoju społeczno-gospodarczego regionu, nigdy nie ujrzał światła dziennego. Zadanie to było zbyt obszerne i złożone. Zamiast tego opublikowano liczne artykuły i notatki D.I. Bagaleya dotyczące konkretnych zagadnień, takich jak handel, kultura duchowa i materialna oraz własność ziemi. Wszystkie z nich zostały później ponownie opublikowane w dwóch oddzielnych zbiorach. W 1911 i 1913 r. "